Przepisy i zgodność
Przepisy FDA dla kosmetyków to przepisy federalne wynikające z ustawy Federal Food, Drug, and Cosmetic Act (ustawa FD&C), ustawy Fair Packaging and Labeling Act oraz tytułu 21 Kodeksu Przepisów Federalnych (21 CFR, części od 700 do 740), które określają zasady produkcji, oznakowania i sprzedaży kosmetyków w Stanach Zjednoczonych.
Brzmi to podobnie do Europy.
Podobieństwo kończy się na wyliczeniu ustaw.
Amerykańska filozofia regulacyjna wobec kosmetyków była historycznie odwrotnością podejścia unijnego. Żadnego dopuszczenia przed wprowadzeniem do obrotu, żadnego obowiązkowego portalu zgłoszeń. Nic nie wymaga, żeby dokumentacja bezpieczeństwa powstała przed sprzedażą.
Ustawa Modernization of Cosmetics Regulation Act z 2022 roku (MoCRA) przesunęła tę architekturę po raz pierwszy od 1938 roku, ale leżące pod spodem ramy ustawy FD&C pozostają punktem wyjścia.
Po 30 latach w branży hair and beauty, ostatnio przy kosmetykach private label (produkcja pod marką klienta), widzę, że to właśnie przy wejściu na rynek amerykański europejscy właściciele marek przyjmują najwięcej założeń, a większość z nich okazuje się błędna.
Szerszy obraz zgodności na rynkach świata opisuje przewodnik filarowy.
Ważne zastrzeżenie: nie jestem prawnikiem ani specjalistą od amerykańskich spraw regulacyjnych. To praktyczne spojrzenie z branży, a nie porada prawna. W konkretnej sprawie lepiej skorzystać z pomocy wykwalifikowanego amerykańskiego doradcy ds. regulacyjnych.
Ten przewodnik obejmuje ramy ustawy FD&C, granicę między kosmetykiem a lekiem, oznakowanie według 21 CFR, MoCRA, złożoność stanową oraz skutki dla marek międzynarodowych.
Przed MoCRA amerykańskie otoczenie regulacyjne kosmetyków opierało się na dwóch prostych zasadach.
Ustawa FD&C zakazuje dystrybucji kosmetyków zafałszowanych lub błędnie oznakowanych.
Na tych dwóch pojęciach, zdefiniowanych w sekcjach 601 i 602 ustawy FD&C, opiera się praktycznie całe egzekwowanie prawa na poziomie federalnym.
Zafałszowanie obejmuje produkty, które zawierają substancje trujące lub szkodliwe, powstały w niehigienicznych warunkach, zawierają niebezpieczne substancje barwiące lub w inny sposób nie spełniają normy bezpieczeństwa.
Na mocy dodanej przez MoCRA sekcji 601(f) za zafałszowane będą uznawane także kosmetyki, które nie spełnią przyszłych wymogów dobrej praktyki produkcji.
Błędne oznakowanie obejmuje produkty o oznakowaniu fałszywym lub wprowadzającym w błąd, z brakującymi lub niedostatecznie wyeksponowanymi wymaganymi danymi na etykiecie, a także takie, których opakowanie nie odpowiada przepisom o oznakowaniu.
Sekcja 602(c) ustawy FD&C wprost wymaga, żeby dane na etykiecie były umieszczone tak wyraźnie i tak widocznie, by przeciętny konsument mógł je odczytać i zrozumieć.
Większość amerykańskich działań nadzorczych wobec kosmetyków bierze się z etykiety, a nie z niebezpiecznego produktu, i zarzut prawny brzmi: błędne oznakowanie. To największa różnica w stosunku do praktyki europejskiej, jaką marki międzynarodowe przeoczają.
W porównaniu z systemem unijnym ramy sprzed MoCRA miały uderzające braki.
Brak dopuszczenia przed wprowadzeniem do obrotu. Agencja FDA nie zatwierdza kosmetyków przed sprzedażą. Dopuszczenia przed wprowadzeniem do obrotu wymagają wyłącznie substancje barwiące stosowane w kosmetykach (21 CFR części 73, 74, 81, 82).
Brak obowiązkowej rejestracji. Przed MoCRA istniał program Voluntary Cosmetic Registration Program (VCRP), ale udział był dobrowolny i większość marek z niego nie korzystała.
MoCRA to zmieniła.
Brak obowiązkowej rejestracji zakładu produkującego kosmetyki. Przed MoCRA zakłady kosmetyczne nie musiały rejestrować się w FDA.
Brak wymogu dokumentacji bezpieczeństwa. Nie istniał amerykański odpowiednik PIF ani CPSR. Uzasadnienie bezpieczeństwa było zalecane, ale prawo nie wymagało, żeby powstało wcześniej.
Brak wymogu osoby odpowiedzialnej. Nie istniał amerykański odpowiednik unijnego podmiotu prawnego, jakim jest osoba odpowiedzialna.
Bardzo krótki wykaz substancji niedozwolonych. Historycznie agencja FDA wprost zakazała lub ograniczyła w kosmetykach mniej niż dwanaście konkretnych składników.
Dla porównania: w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 zakazanych jest ponad 1 700 pozycji, licząc według konsolidacji z 1 maja 2026 r. Załącznik II liczy się w pozycjach, a nie w substancjach: jedna pozycja może obejmować całą rodzinę.
Przy tak krótkim wykazie substancji zakazanych agencja FDA utrzymywała i nadal utrzymuje kilka podstawowych wymogów.
Substancje barwiące. Każda substancja barwiąca użyta w kosmetyku musi zostać zatwierdzona przez agencję FDA i wymieniona w 21 CFR części 73, 74, 81 lub 82. Barwniki proste z 21 CFR części 74 wymagają przed użyciem certyfikacji partii przez FDA.
Zgodność oznakowania z 21 CFR 701 i 740. Każdy kosmetyk sprzedawany w Stanach Zjednoczonych musi spełniać wymogi oznakowania opisane w kolejnej części.
Zakaz konkretnych składników. Krótki wykaz substancji wprost niedozwolonych: bitionol, związki rtęci (z wąskimi wyjątkami dla produktów do okolic oczu), chlorek winylu w aerozolach, chlorowcowane salicyloanilidy, kompleksy cyrkonu w aerozolach, chloroform, chlorek metylenu, propelenty z grupy chlorofluorowęglowodorów oraz zakazane składniki pochodzenia bydlęcego związane z ryzykiem BSE.
Heksachlorofen wymaga osobnego zdania, bo nie jest zakazany, tylko ograniczony: wolno go stosować wyłącznie jako środek konserwujący, do 0,1 %, tylko tam, gdzie nie wykazano, że inny środek konserwujący jest równie skuteczny, i nigdy na błonach śluzowych (21 CFR 250.250). To jeden z nielicznych punktów, w których Stany Zjednoczone są łagodniejsze od Unii, która zakazuje go wprost w załączniku II. Receptura legalna w Stanach przy 0,09 % jest w Europie naruszeniem, które blokuje wprowadzenie do obrotu.
Ten wykaz od dziesięcioleci pozostaje w zasadzie bez zmian.
Konkretne ostrzeżenia wymagane na mocy 21 CFR 740 dla wybranych kategorii: produktów, których bezpieczeństwa nie ustalono, aerozoli i wdychania propelentu, dezodorantów do higieny intymnej w sprayu, pieniących się detergentowych produktów do kąpieli, farb do włosów na bazie smoły węglowej oraz preparatów do opalania bez filtra przeciwsłonecznego. Tampony też mają ostrzeżenie o zespole wstrząsu toksycznego, ale ten obowiązek siedzi w przepisach FDA o wyrobach medycznych, a nie w części kosmetycznej.
To najważniejsze pojęcie prawne, jakie założyciel marki musi zrozumieć przed wejściem na rynek amerykański.
Zgodnie z ustawą FD&C produkt jest kosmetykiem, jeżeli jego przeznaczeniem jest oczyszczanie, upiększanie, poprawa atrakcyjności lub zmiana wyglądu, bez wpływu na budowę czy czynności organizmu.
Produkt jest lekiem, jeżeli jego przeznaczeniem jest rozpoznawanie, wyleczenie, złagodzenie lub leczenie chorób, zapobieganie im lub wpływanie na budowę czy czynności organizmu.
Produkt może być jednym i drugim. Filtry przeciwsłoneczne, szampony przeciwłupieżowe, pasty do zębów z fluorem i preparaty przeciwtrądzikowe podlegają jednocześnie przepisom o kosmetykach i o lekach dostępnych bez recepty (OTC). Produkt „o podwójnym przeznaczeniu” musi spełniać oba zestawy wymogów naraz.
Niebezpieczna strefa dla marek międzynarodowych zaczyna się tam, gdzie oświadczenie przekracza granicę produktu leczniczego, a założyciel tego nie zauważa. Oświadczenia w rodzaju „zmniejsza zmarszczki, wpływając na produkcję kolagenu”, „leczy trądzik różowaty”, „zapobiega łupieżowi” czy „łagodzi objawy egzemy” zamieniają kosmetyk w lek, a poza obowiązującą monografią OTC w lek niedopuszczony. Lek niedopuszczony na rynku amerykańskim naraża się na zajęcie towaru przez FDA, pisma ostrzegawcze i odmowy wwozu.
Oświadczenia, które pozostają kosmetyczne: „poprawia wygląd drobnych linii”, „zmiękcza suchą skórę”, „wygładza włosy”, „oczyszcza”. Oświadczenia przekraczające granicę leku: „naprawia uszkodzenia na poziomie komórkowym”, „leczy”, „goi”, „zapobiega”, „wyleczy”, a także wszystko, co sugeruje działanie fizjologiczne na organizm.
Marki europejskie wchodzące do Stanów Zjednoczonych są tu szczególnie narażone, bo unijna praktyka oświadczeń kosmetycznych (rozporządzenie Komisji (UE) nr 655/2013) i praktyka amerykańska traktują to samo oświadczenie inaczej.
Etykietę warto przejrzeć amerykańskimi oczami, zanim towar ruszy w drogę.
To właśnie w wymogach oznakowania rozgrywa się większość amerykańskich działań nadzorczych i to tam marki międzynarodowe najczęściej dopuszczają się błędnego oznakowania.
Na mocy 21 CFR części 701 etykieta każdego kosmetyku musi zawierać określone dane, umieszczone we właściwym miejscu i wydrukowane czytelnym krojem.
Określenie tożsamości produktu na głównym panelu ekspozycyjnym (PDP). Na tej części etykiety, którą w typowych warunkach ekspozycji widać najczęściej, musi znaleźć się nazwa zwyczajowa lub powszechnie stosowana nazwa produktu, nazwa opisowa lub nazwa fantazyjna, jeśli charakter produktu jest oczywisty. Określenie tożsamości podaje się pogrubioną czcionką, w wierszach zasadniczo równoległych do podstawy opakowania (21 CFR 701.11).
Ilość netto zawartości na głównym panelu ekspozycyjnym. Masa, miara lub liczba sztuk, umieszczona w dolnych 30 % panelu, w wierszach zasadniczo równoległych do podstawy. Obowiązkową deklaracją na głównym panelu są amerykańskie jednostki zwyczajowe (uncje, uncje płynu) na mocy 21 CFR 701.13(b), a deklaracja metryczna obok nich jest dopuszczona na mocy 701.13(r); sama ustawa FPLA (15 USC 1453(a)(2)) każe podać obie razem. Bezpieczny jest wyłącznie zapis podwójny: „Net wt. 1.7 oz. (50 g)”. Etykieta wyłącznie metryczna, w europejskim stylu, po prostu nie przechodzi.
Nazwa i siedziba przedsiębiorstwa na panelu informacyjnym. Nazwę producenta, podmiotu pakującego lub dystrybutora podaje się wraz z miastem, stanem i kodem pocztowym (21 CFR 701.12). Adres ulicy można pominąć, jeśli przedsiębiorstwo figuruje w bieżącej książce telefonicznej lub w miejskim spisie firm.
Wykaz składników na panelu informacyjnym. Składniki podaje się w porządku malejącym według masy, przy czym te w stężeniu 1 % lub niższym można wymienić w dowolnej kolejności po tych powyżej 1 %, używając angielskich nazw zwyczajowych lub powszechnie stosowanych (wymóg ustawy FPLA egzekwowany na mocy 21 CFR 701.3(c)). Europejskie konwencje INCI ich nie zastępują: „Aqua”, „Parfum”, sam numer CI czy wyłącznie łacińska nazwa botaniczna mogą stać w nawiasie po nazwie angielskiej, jak w „Water (Aqua)” albo „Fragrance (Parfum)”, ale nie zamiast niej. Europejski wykaz składników przeniesiony bez przerobienia to najczęstsza wada etykiet wywożonych z Unii.
Ostrzeżenia i środki ostrożności. Tam, gdzie wymaga tego 21 CFR 740, konkretne ostrzeżenia co do słowa: dla łatwopalnych aerozoli, pieniących się produktów do kąpieli, dezodorantów do higieny intymnej, preparatów do opalania bez filtra przeciwsłonecznego i innych regulowanych kategorii.
Wymóg języka angielskiego. Wszystkie wymagane dane oznakowania muszą być w języku angielskim. Na produkcie rozprowadzanym wyłącznie w Portoryko można zamiast tego użyć hiszpańskiego. Jeśli na etykiecie znajdują się jakiekolwiek informacje w języku obcym, wszystkie wymagane informacje z ustawy FD&C muszą się pojawić także w tym języku (21 CFR 701.2(b)).
Agencja FDA mówi wprost, że dane na etykiecie muszą być czytelne w normalnych warunkach zakupu i stosowania.
Dla wymaganych danych obowiązują konkretne minimalne wysokości kroju, zwykle 1/16 cala, choć dokładny wymóg zależy od rodzaju danych i wielkości opakowania.
Sekcja 602(c) ustawy FD&C osobno wymaga, żeby wymagane dane były umieszczone tak wyraźnie i tak widocznie, by przeciętna osoba mogła je odczytać i zrozumieć.
Etykieta, która formalnie zawiera wszystkie wymagane dane, ale krojem tak małym lub w miejscu tak schowanym, że konsument nie ma realnej szansy ich odczytać, i tak jest błędnie oznakowana.
I jest to egzekwowane. Odmowy wwozu w portach amerykańskich często powołują się na nieczytelne lub słabo widoczne rozmieszczenie danych na etykiecie, nawet gdy sama treść jest poprawna.
Inaczej niż leki, kosmetyki w Stanach Zjednoczonych nie podlegają federalnemu wymogowi podawania daty ważności ani okresu przydatności.
Agencja FDA uznaje ustalenie okresu przydatności za obowiązek producenta, a nie za nakaz regulacyjny. Produkty kwalifikowane jednocześnie jako kosmetyki i leki (filtry przeciwsłoneczne, szampony przeciwłupieżowe, pasty do zębów z fluorem) podlegają dobrej praktyce produkcji dla leków i zwykle są opatrzone datą ważności ustaloną badaniem stabilności. Przepis 21 CFR 211.137(h) nie jest jednak egzekwowany wobec leków OTC, których oznakowanie nie zawiera ograniczeń dawkowania, a odpowiednie dane z badań stabilności wykazują trwałość przez co najmniej 3 lata. Dlatego wiele amerykańskich filtrów przeciwsłonecznych trafia do sprzedaży bez nadrukowanej daty.
To praktyczna różnica w porównaniu z Unią, gdzie trwałość minimalna wynosząca 30 miesięcy lub mniej oznacza datę minimalnej trwałości na etykiecie, a powyżej 30 miesięcy w jej miejsce wchodzi okres po otwarciu opakowania (PAO), poza przypadkami, w których trwałość po otwarciu nie ma znaczenia. Produkty amerykańskie sprzedawane w Unii muszą dodać ten element do oznakowania. Produkty europejskie wysyłane do Stanów Zjednoczonych nie muszą dodawać amerykańskiego odpowiednika.
Produkty wyprodukowane poza Stanami Zjednoczonymi z reguły muszą mieć w oznakowaniu podany kraj pochodzenia, zgodnie z zasadami służby celnej US Customs and Border Protection. Produkty z oświadczeniem „Made in USA” podlegają standardom FTC i muszą być „w całości lub niemal w całości” wykonane w Stanach Zjednoczonych, żeby uniknąć odpowiedzialności za oświadczenie wprowadzające w błąd.
Dla marek europejskich oznacza to, że kraj pochodzenia musi znaleźć się na etykiecie, zanim produkt przejdzie amerykańską odprawę celną. To praktyczna warstwa zgodności, istniejąca równolegle do wymogów oznakowania FDA.
MoCRA to najpoważniejsza zmiana w amerykańskich przepisach kosmetycznych od osiemdziesięciu lat. Znowelizowała ustawę FD&C, a nie zastąpiła jej, więc ramy sprzed MoCRA obowiązują nadal, tyle że pod warstwą nowych wymogów.
Obowiązkowa rejestracja zakładu. Każdy zakład produkujący lub przetwarzający kosmetyki na rynek amerykański musi zarejestrować się w FDA na formularzu FDA 5066, z odnowieniem co dwa lata, przy czym te dwa lata liczy się od pierwszej rejestracji danego zakładu, a nie od jednej daty kalendarzowej wspólnej dla wszystkich, chyba że przysługuje mu wyłączenie dla małych przedsiębiorstw z sekcji 612 ustawy FD&C (średnia roczna sprzedaż brutto kosmetyków w Stanach Zjednoczonych poniżej 1 000 000 USD, korygowana o inflację, z trzech poprzednich lat). Wyłączenie nie obejmuje produktów mających regularny kontakt z błoną śluzową oka, produktów wstrzykiwanych, produktów do stosowania wewnętrznego ani produktów zmieniających wygląd na dłużej niż 24 godziny i zwykle nieusuwanych przez konsumenta. Sekcja 613 (21 U.S.C. 364i) dokłada drugie wyłączenie, dla zakładu podlegającego również wymogom lekowym podrozdziału V, ale tylko dla tych produktów: zakład, który wytwarza także zwykłe kosmetyki, pozostaje objęty obowiązkiem. Zakłady zarejestrowane w terminie do 1 lipca 2024 r. przechodzą pierwsze odnowienie w 2026 roku.
Obowiązkowy wpis produktu do wykazu. Każdy kosmetyk sprzedawany w Stanach Zjednoczonych należy zgłosić do wykazu FDA na formularzu FDA 5067, podając dane receptury, kod kategorii produktu oraz tożsamość osoby odpowiedzialnej (nazwa marki widniejąca na etykiecie). To samo wyłączenie z sekcji 612 obejmuje obowiązek wpisu, a sekcja 613 wyjmuje z niego kosmetyki podlegające również podrozdziałowi V, czyli leki dostępne bez recepty.
Zgłaszanie zdarzeń niepożądanych. Poważne zdarzenia niepożądane zgłasza się do FDA w ciągu piętnastu dni roboczych od otrzymania zgłoszenia przez osobę odpowiedzialną. Każdy kosmetyk sprzedawany w Stanach Zjednoczonych musi też podawać na etykiecie jedną drogę, którą osoba odpowiedzialna może odbierać zgłoszenia zdarzeń niepożądanych: krajowy adres, krajowy numer telefonu lub elektroniczne dane kontaktowe, na przykład stronę internetową. Kosmetyk podlegający również podrozdziałowi V, czyli lek dostępny bez recepty, jest z tego zwolniony na mocy sekcji 613 (21 U.S.C. 364i).
Zapisy uzasadniające bezpieczeństwo. Osoba odpowiedzialna musi prowadzić zapisy potwierdzające bezpieczeństwo każdego produktu. Tych zapisów nie składa się przed wprowadzeniem do obrotu, ale trzeba je okazać na żądanie FDA.
Uprawnienia nadzorcze FDA. Prawo do nakazania wycofania kosmetyku z rynku, szersze uprawnienia dostępu do zapisów oraz prawo zawieszenia rejestracji zakładu.
Wymogi samej MoCRA i bieżący stan prac legislacyjnych opisuje osobny przewodnik: przepisy MoCRA dla kosmetyków.
MoCRA poszerzyła uprawnienia FDA, ale nie stworzyła oceny przed wprowadzeniem do obrotu na wzór unijny.
Nadal nie ma dopuszczenia kosmetyków przed wprowadzeniem do obrotu ani wymogu, żeby dokumentacja bezpieczeństwa na wzór PIF powstała wcześniej. Nic w Stanach Zjednoczonych nie pełni roli CPSR. Nie ma też centralnego portalu zgłoszeń na wzór CPNP, spiętego z danymi ośrodków kontroli zatruć (amerykański system zgłaszania zdarzeń niepożądanych działa osobno).
MoCRA przesuwa Stany Zjednoczone w stronę obowiązkowej rejestracji zakładów i produktów, popartej realnymi uprawnieniami FDA, ale cała architektura pozostaje nastawiona na nadzór po wprowadzeniu do obrotu.
Dla każdej marki planującej w 2026 roku wejście na rynek amerykański liczą się trzy punkty wdrożenia.
Przepis o dobrej praktyce produkcji jest odłożony bezterminowo. MoCRA nakazała agencji FDA wydać projekt przepisu o dobrej praktyce produkcji do 29 grudnia 2024 r., a wersję ostateczną do 29 grudnia 2025 r. Oba ustawowe terminy minęły. Wiosenna edycja Unified Agenda z 2025 roku przesunęła te prace do wykazu „Long-Term Actions”, co sygnalizuje brak zapowiedzi projektu w ciągu dwunastu miesięcy. Do tego czasu normą odniesienia dla dobrej praktyki produkcji pozostaje w praktyce ISO 22716.
Przepisu o oznakowaniu alergenów zapachowych nie ma nawet w projekcie. Projekt przepisu FDA o wskazywaniu alergenów zapachowych w wykazie składników miał pierwotnie powstać do 29 czerwca 2024 r. Unified Agenda wskazała potem maj 2026 roku, ten termin minął bez opublikowanego projektu, a agencja FDA zapowiada teraz zawiadomienie o projekcie na listopad 2026 roku, co oznacza, że wersja ostateczna przed 2027 rokiem jest mało prawdopodobna.
Przepis o badaniu talku na obecność azbestu wycofano 28 listopada 2025 r. Agencja FDA zaproponowała w grudniu 2024 roku ujednolicone metody wykrywania azbestu w kosmetykach z talkiem, po czym wycofała projekt (Federal Register 2025-21407), zapowiadając ponowne przemyślenie podejścia i powtórną publikację. Nie ma dziś projektu, który dałoby się śledzić.
Brak przepisu o dobrej praktyce produkcji otworzył okno możliwości. Marki, których producenci pracują już zgodnie z ISO 22716, wyprzedzają w praktyce każdą wersję ostateczną, jaka nadejdzie. Marki, których producenci tego standardu nie stosują, kumulują ryzyko. Kto czyta opóźnienie jako okres przejściowy, ten przy wejściu przepisu w życie trafi na stromą krzywą dostosowania.
Układ, który działa w 2026 roku, wygląda tak: ISO 22716 jako standard operacyjny, utrzymane rejestracje z MoCRA, zapisy uzasadniające bezpieczeństwo budowane produkt po produkcie i przegląd Unified Agenda agencji FDA co kwartał.
Federalna MoCRA to tylko połowa amerykańskiego obrazu zgodności. Druga połowa to rozdrobnione otoczenie regulacyjne na poziomie stanów, z Kalifornią na czele.
Proposition 65, formalnie Safe Drinking Water and Toxic Enforcement Act z 1986 roku, to najdalej idący kalifornijski wymóg regulacyjny wobec produktów sprzedawanych w tym stanie.
Ustawa wymaga konkretnych ostrzeżeń na produktach narażających konsumenta na którąkolwiek z substancji uznanych przez Kalifornię za rakotwórcze lub szkodliwe dla rozrodczości. Wykaz prowadzi Office of Environmental Health Hazard Assessment (OEHHA), agencja wchodząca w skład California Environmental Protection Agency; to ona szacuje go na około 900 substancji i aktualizuje co najmniej raz w roku.
Zasięg w kosmetykach jest szeroki. Na wykazie Prop 65 znajdują się substancje obecne zwyczajowo w kompozycjach zapachowych, środkach konserwujących i części wyciągów roślinnych. Dwutlenek tytanu trafia tam na przykład wtedy, gdy spełnia określone warunki co do wielkości cząstek, choć obowiązek ostrzegania o nim w kosmetykach jest obecnie zawieszony: w sprawie Personal Care Products Council przeciwko Bonta federalny sąd dla Eastern District of California orzekł w sierpniu 2025 roku, że wymuszone ostrzeżenie o działaniu rakotwórczym narusza Pierwszą Poprawkę. Substancja zostaje na wykazie, a stan złożył apelację do Ninth Circuit, więc to przerwa, która sama czeka na rozstrzygnięcie, a nie stan zamknięty. Produkty sprzedawane w Kalifornii bez wymaganego ostrzeżenia, gdy substancja z wykazu występuje powyżej progu, narażają markę na pozwy prywatnych powodów, a tych było bardzo dużo.
Prop 65 egzekwuje się przede wszystkim przez pozwy prywatnych powodów, a większość tego, co kosztuje sprawa, nigdy nie trafia do stanu. W ugodach pozasądowych zgłoszonych prokuratorowi generalnemu Kalifornii za 2024 rok suma wyniosła 27,08 mln USD, z czego 23,55 mln to honoraria pełnomocników powodów, a 3,54 mln kary cywilne, przy średniej około 24 600 USD na ugodę. Sprawy idące w miliony istnieją, ale są wyjątkiem od reguły. Dla małej marki większość kosztu to obrona prawna oraz ściągnięcie lub przeetykietowanie zapasu stojącego już w kanale kalifornijskim; sama kara to część najmniejsza.
Kalifornijska Assembly Bill 496, podpisana w 2023 roku, poszerza stanowe zakazy składników kosmetycznych poza to, co ustanowiły wcześniejsze przepisy.
Od 1 stycznia 2025 r. (wcześniejsze przepisy, nie AB 496): Toxic-Free Cosmetics Act (AB 2762, podpisana w 2020 roku) zakazuje 24 celowo dodawanych składników w kosmetykach sprzedawanych w Kalifornii, w tym zamkniętego wykazu trzynastu wymienionych z nazwy substancji PFAS, dwóch ftalanów, formaldehydu i paraformaldehydu, rtęci oraz dwóch parabenów. Osobna ustawa z 2022 roku, AB 2771, zakazuje celowo dodanych PFAS jako całej klasy od tej samej daty.
Od 1 stycznia 2027 r.: drugi wykaz, w sekcji 108980(b) Health and Safety Code. AB 496 utworzyła go w 2023 roku, a AB 60 z 2025 roku, Musk Reduction Act, doprowadziła go do trzydziestu ponumerowanych pozycji, dokładając piżmo ambretowe, piżmo tibeteńskie, piżmo moskene i piżmo ksylenowe oraz ograniczając stężenie piżma ketonowego. Wśród pozostałych pozycji są antrachinon, zieleń malachitowa, pirogalol, kwas trichlorooctowy, octan winylu, szesnaście substancji zawierających bor (kwas borowy, borany, kwasy nadborowe) i kilka barwników (Basic Green 1, Basic Blue 7, Basic Violet 4, Basic Blue 3, Basic Blue 9, C.I. Disperse Blue 1, C.I. Disperse Blue 3). Kwas borowy w globulkach dopochwowych ma osobny tryb: sekcja 108980(f) wymaga ostrzeżenia na etykiecie od 2027 roku, a od 1 stycznia 2035 r. zakazuje tych produktów.
Dla marki z jakąkolwiek dystrybucją w Kalifornii wykaz z 2027 roku oznacza przegląd receptur teraz, a nie w grudniu 2026 roku. Zmiana receptury zajmuje w większości produktów od sześciu do dwunastu miesięcy, licząc od chwili wskazania składników, których dotyczy.
Przepisy stanowe sięgają daleko poza Kalifornię.
Stanowe zakazy PFAS. Kolorado, Minnesota, Waszyngton i Maine zakazują celowo dodawanych substancji PFAS jako całej klasy w kosmetykach, tak samo jak Kalifornia. Maryland różni się co do istoty, a nie tylko co do daty: HB 643 zakazuje zamkniętego wykazu 24 składników, z czego trzynaście to wymienione z nazwy substancje PFAS i ich sole, więc substancja PFAS spoza tego wykazu pozostaje tam legalna. Zakaz z Minnesoty z 2025 roku obejmuje jedenaście dużych kategorii produktów i ma szczególnie szeroki zasięg.
Stanowe zakazy testów na zwierzętach. Kalifornia, Nowy Jork, Wirginia, Illinois, Nevada, Luizjana, Hawaje, Maryland, New Jersey, Oregon, Maine i kolejne stany zakazują dziś sprzedaży kosmetyków testowanych na zwierzętach. Łącznie wychodzi na to, że marka rozprowadzana w całym kraju musi w praktyce działać bez testów na zwierzętach, bo zgodność z najostrzejszym stanem wyznacza poziom minimalny dla wszystkich.
Stanowe projekty o substancjach barwiących i barwnikach spożywczych. Niezależnie od przepisów o samych kosmetykach kilka stanów uchwaliło ograniczenia syntetycznych barwników spożywczych (FD&C Red 3, Red 40, Yellow 5, Yellow 6, Blue 1, Blue 2, Green 3), które nie dotykają kosmetyków wprost, ale sygnalizują szerszy ruch legislacyjny, mogący w kolejnych latach objąć także substancje barwiące w kosmetykach.
Spór sądowy o etykiety ostrzegawcze w Teksasie. Na początku 2026 roku sąd federalny tymczasowo wstrzymał część teksańskiej ustawy o ostrzeżeniach dla konsumentów, powołując się na Pierwszą Poprawkę. Postanowienie ogranicza to, jak daleko stany mogą pójść w wymaganiu konkretnych ostrzeżeń, ale nie znosi stanowych zakazów składników, które stoją na innej podstawie prawnej.
Amerykańskie przepisy stanowe w 2026 roku to nie mozaika, którą da się ominąć wyborem stanów docelowych. Duże sieci handlowe i platformy sprzedażowe działają w całym kraju i egzekwują najostrzejszy z obowiązujących standardów w całej swojej sieci. Produkt dopuszczalny według przepisów federalnych, ale niezgodny w Kalifornii, jest w praktyce niezgodny dla dystrybucji krajowej.
Amerykańskie otoczenie regulacyjne kosmetyków w 2026 roku jest więc bardziej restrykcyjne, niż sugerują same ramy federalne, a kierunek prowadzi do dalszego zacieśniania i na poziomie federalnym, i na stanowym.
Ramy ustawy FD&C, dodatki z MoCRA i warstwa stanowa składają się na konkretny zestaw praktycznych spraw do przemyślenia przy starcie w Stanach Zjednoczonych.
Pierwsze wprowadzenie marki na rynek unijny biegnie przez recepturę, PIF, CPSR i CPNP. W Stanach Zjednoczonych kolejność jest inna.
Potwierdzona rejestracja zakładu producenta w FDA. Przed złożeniem zamówienia na rynek amerykański trzeba potwierdzić, że rejestracja zakładu producenta w FDA jest aktywna, a numer FEI ważny. U producentów amerykańskich to rutyna. U producentów z Unii, Turcji czy Azji zaopatrujących rynek amerykański to osobna kontrola, a nie założenie.
Złożony wpis produktu do wykazu. Wpis produktu do wykazu składa marka (jako osoba odpowiedzialna w rozumieniu MoCRA) albo producent, w portalu FDA Cosmetics Direct. Na tym etapie nikt produktu nie zatwierdza: złożenie jest zgłoszeniem i tworzy zapis, do którego mogą sięgnąć służby celne i agencja FDA.
Etykieta zaprojektowana pod zgodność amerykańską. Etykieta zaprojektowana pod Unię nie zadziała w Stanach Zjednoczonych automatycznie. Określenie tożsamości produktu musi znaleźć się na głównym panelu ekspozycyjnym w formie zgodnej z przepisami amerykańskimi. Wykaz składników musi spełniać wymogi ustawy FPLA. Etykieta musi podać jedną drogę zgłaszania zdarzeń niepożądanych z MoCRA: krajowy adres, krajowy numer telefonu lub elektroniczne dane kontaktowe, z wyjątkiem produktów będących zarazem lekami OTC (sekcja 613). Ostrzeżenia kalifornijskiej Prop 65 ocenia się i stosuje, jeśli substancja z wykazu występuje powyżej progu.
Oświadczenia przejrzane pod kątem amerykańskiej granicy leku i kosmetyku. Każde oświadczenie na etykiecie, w reklamie i na stronie internetowej wymaga przeglądu pod kątem amerykańskiego rozróżnienia między kosmetykiem a lekiem. Oświadczenia europejskie dopuszczalne na mocy rozporządzenia (UE) nr 655/2013 z łatwością przekraczają amerykańską granicę leku.
Przygotowane zapisy uzasadniające bezpieczeństwo. PIF nie jest wymagany, ale zbiór uzasadniający bezpieczeństwo w amerykańskim stylu powinien istnieć. Unijny CPSR wraz z dokumentacją towarzyszącą zwykle wystarcza jako trzon amerykańskich zapisów uzasadniających bezpieczeństwo.
Przy linii liczącej od trzech do pięciu produktów, wprowadzanej na rynek amerykański na gruncie ustawy MoCRA, koszt zgodności federalnej jest stosunkowo niewielki: rejestracja zakładu i wpis produktu do wykazu są bezpłatne, a uzasadnienie bezpieczeństwa zwykle nadbudowuje się na istniejącej dokumentacji unijnej.
Prawdziwe koszty siedzą gdzie indziej: przeprojektowanie etykiety pod rynek amerykański (od 500 do 1 500 EUR/USD na produkt), amerykański przegląd prawno-regulacyjny (od 1 000 do 3 000 EUR/USD na produkt przy pierwszym starcie, mniej przy kolejnych), ocena kalifornijskiej Prop 65 (od 500 do 1 500 EUR/USD na produkt, gdy substancja z wykazu może być obecna) oraz przegląd zgodności składników stan po stanie dla marek z ambicjami ogólnokrajowymi (od 1 000 do 3 000 EUR/USD jednorazowo za cały portfel). (Wszystkie kwoty w tym artykule są szacunkami orientacyjnymi i różnią się w zależności od producenta, regionu i zakresu projektu.)
Łączny koszt zgodności przy pierwszym starcie amerykańskim dla linii liczącej od trzech do pięciu produktów to zwykle od 5 000 do 15 000 euro, w porównaniu z przedziałem od 3 000 do 5 000 euro przy równoległym starcie unijnym. Stany Zjednoczone nie są tanie, ale różnią się strukturą, a nie tym, że wszędzie kosztują więcej.
Błędy, które najregularniej widzę u marek unijnych wchodzących na rynek amerykański.
Etykieta nieprzerobiona pod wymogi amerykańskie. Etykiety unijne często nie spełniają amerykańskich zasad FPLA co do określenia tożsamości produktu, amerykańskich konwencji wykazu składników ani wymogu FPLA, żeby podać nazwę i siedzibę producenta, podmiotu pakującego lub dystrybutora; ta siedziba nie musi być adresem amerykańskim. W ślad za tym idą odmowy wwozu.
Oświadczenia o działaniu leczniczym przeniesione z języka unijnego. Oświadczenia powszechne na rynku unijnym i dające się obronić według kryteriów rozporządzenia (UE) nr 655/2013, gdy są właściwie udowodnione (na przykład „wspiera funkcję bariery skórnej” lub „pomaga odbudować wygląd skóry”), po amerykańskiej stronie brzmią jak oświadczenia o działaniu leczniczym. Także w Unii oświadczenie o odbudowie pozostaje oświadczeniem mocnym: wymaga proporcjonalnych dowodów i musi odnosić się do wyglądu i kondycji skóry, a nie do regeneracji tkanek. W ślad za tym idą pisma ostrzegawcze i zatrzymania na granicy.
Prop 65 odłożona do czasu, aż ruszy sprzedaż w Kalifornii. Pozew prywatnego powoda potrafi wpłynąć w ciągu kilku tygodni od wejścia niezgodnego produktu na rynek kalifornijski. Koszt nadrabiania zgodności z Prop 65 po fakcie, razem z obroną prawną, jest wyraźnie wyższy niż koszt zgodności zapewnionej przed startem.
Założenie, że brak zgłoszenia przed sprzedażą oznacza brak pracy nad zgodnością. Marki zakładają, że skoro nie ma odpowiednika CPNP, to rynek amerykański jest mniej wymagający. Doktryny błędnego oznakowania i zafałszowania wywołują sporo działań nadzorczych, dokładnie wokół tych szczegółów, które unijni założyciele marek lekceważą.
Niesprawdzona rejestracja zakładu producenta na gruncie ustawy MoCRA. Marka składa wpis produktu do wykazu, a rejestracja zakładu producenta wygasła lub nigdy nie została dokończona. Wpis wskazuje wtedy zakład niezgodny z przepisami i naraża markę na działania nadzorcze.
Głębiej wchodzą w temat osobne przewodniki: wdrożenie MoCRA oraz porównanie wymogów oznakowania w Unii, Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.
Czy trzeba rejestrować się w FDA, żeby sprzedawać kosmetyki w Stanach Zjednoczonych?
Tak, na mocy MoCRA, chyba że przysługuje jedno z dwóch wąskich wyłączeń. Od lat 2024-2025 każdy kosmetyk sprzedawany w Stanach Zjednoczonych trzeba zgłosić do wykazu FDA przez portal Cosmetics Direct na formularzu FDA 5067, a każdy zakład produkcyjny lub przetwórczy zaopatrujący rynek amerykański musi zarejestrować się w FDA na formularzu FDA 5066 (z odnowieniem co dwa lata). Sekcja 612 ustawy FD&C zwalnia z obu obowiązków te osoby odpowiedzialne i te zakłady, których średnia roczna sprzedaż brutto kosmetyków w Stanach Zjednoczonych z trzech poprzednich lat nie sięga 1 000 000 USD po korekcie o inflację, chyba że mają do czynienia z produktami mającymi regularny kontakt z błoną śluzową oka, produktami wstrzykiwanymi, produktami do stosowania wewnętrznego lub produktami zmieniającymi wygląd na dłużej niż 24 godziny i zwykle nieusuwanymi przez konsumenta. Sekcja 613 osobno zwalnia kosmetyki będące zarazem lekami OTC oraz zakłady zajmujące się wyłącznie takimi produktami. Rejestracja zakładu i wpis produktu do wykazu są bezpłatne. Na potrzeby wpisu rolę „osoby odpowiedzialnej” pełni marka, czyli nazwa widniejąca na etykiecie. Przed MoCRA istniał tylko Voluntary Cosmetic Registration Program i większość marek w nim nie uczestniczyła; od MoCRA udział jest obowiązkowy. Egzekwowanie prowadzi FDA: brak rejestracji zakładu lub niezłożenie wpisu produktu do wykazu to czyn zabroniony z sekcji 301(hhh) ustawy FD&C, ścigany zwykłą ścieżką przewidzianą dla czynów zabronionych, czyli pismami ostrzegawczymi, nakazem sądowym z sekcji 302 i odpowiedzialnością karną z sekcji 303. Sam w sobie nie czyni produktu zafałszowanym ani błędnie oznakowanym i nie znajduje się wśród podstaw odmowy wwozu z sekcji 801(a).
Czym różni się kosmetyk od leku w przepisach FDA?
Zgodnie z ustawą Federal Food, Drug, and Cosmetic Act produkt jest kosmetykiem, jeżeli jego przeznaczeniem jest oczyszczanie, upiększanie, poprawa atrakcyjności lub zmiana wyglądu, bez wpływu na budowę czy czynności organizmu. Produkt jest lekiem, jeżeli jego przeznaczeniem jest rozpoznawanie, wyleczenie, złagodzenie lub leczenie chorób, zapobieganie im lub wpływanie na budowę czy czynności organizmu. Produkt może być jednym i drugim: filtry przeciwsłoneczne, szampony przeciwłupieżowe, pasty do zębów z fluorem i preparaty przeciwtrądzikowe podlegają jednocześnie przepisom o kosmetykach i o lekach dostępnych bez recepty, a spełnić muszą oba zestawy wymogów. Etykieta lub reklama kosmetyku przypisująca mu działanie fizjologiczne (na przykład leczenie trądziku, zapobieganie łupieżowi bądź zmniejszanie zmarszczek przez wpływ na produkcję kolagenu) zamienia produkt w lek, a poza obowiązującą monografią OTC w lek niedopuszczony, podlegający działaniom nadzorczym FDA, w tym pismom ostrzegawczym i odmowom wwozu.
Jakie są główne wymogi FDA co do oznakowania kosmetyków?
Na mocy 21 CFR części 701 i 740 oraz ustawy Fair Packaging and Labeling Act każdy kosmetyk sprzedawany w Stanach Zjednoczonych musi mieć na etykiecie: określenie tożsamości produktu na głównym panelu ekspozycyjnym, ilość netto zawartości w dolnych 30 % tego panelu, nazwę i siedzibę przedsiębiorstwa (producenta, podmiotu pakującego lub dystrybutora) na panelu informacyjnym, wykaz składników w porządku malejącym według masy (przy czym składniki w stężeniu 1 % lub niższym można wymienić w dowolnej kolejności) oraz ostrzeżenia właściwe dla kategorii, wymagane na mocy 21 CFR 740. Wszystkie wymagane dane muszą być w języku angielskim (z wąskimi wyjątkami), czytelnym krojem, umieszczone dostatecznie wyraźnie i widocznie, żeby przeciętny konsument mógł je odczytać i zrozumieć. Na mocy MoCRA etykieta musi też podać jedną drogę zgłaszania zdarzeń niepożądanych: krajowy adres, krajowy numer telefonu lub elektroniczne dane kontaktowe, z wyjątkiem produktów będących zarazem lekami OTC (sekcja 613). Inaczej niż w Unii kosmetyki nie wymagają daty ważności ani symbolu PAO, a nawet produkt będący zarazem lekiem OTC może trafić do sprzedaży bez nadrukowanej daty, jeśli jego oznakowanie nie zawiera ograniczeń dawkowania, a dane z badań stabilności wykazują trwałość przez co najmniej 3 lata, na mocy wyłączenia z 21 CFR 211.137(h).
Czym Stany Zjednoczone różnią się od Unii w przepisach kosmetycznych?
Strukturalnie bardzo się różnią. Unia prowadzi system oceny przed wprowadzeniem do obrotu: żadnego produktu nie wolno sprzedawać bez kompletnej dokumentacji produktu, podpisanego raportu bezpieczeństwa produktu kosmetycznego, osoby odpowiedzialnej z siedzibą w Unii i zgłoszenia w CPNP. Stany Zjednoczone prowadzą system nadzoru po wprowadzeniu do obrotu: żadnego dopuszczenia przed sprzedażą, żadnego portalu zgłoszeń, żadnego odpowiednika CPSR, żadnej osoby odpowiedzialnej w unijnym rozumieniu. MoCRA dołożyła obowiązkową rejestrację zakładów i produktów oraz zgłaszanie zdarzeń niepożądanych, ale nie przesunęła Stanów Zjednoczonych do oceny przed wprowadzeniem do obrotu na wzór unijny. Unia zakazuje ponad 1 700 pozycji z załącznika II według konsolidacji z 1 maja 2026 r., a jedna pozycja może obejmować całą rodzinę substancji; agencja FDA zakazuje wprost mniej niż dwunastu substancji. Stany Zjednoczone opierają presję nadzorczą na doktrynach zafałszowania i błędnego oznakowania z ustawy FD&C oraz na przepisach stanowych, zwłaszcza kalifornijskich, a Unia na dokumentacji sprzed wprowadzenia do obrotu, więc produkt zgodny na jednym rynku nie spełnia automatycznie wymogów drugiego.
Czym jest kalifornijska Proposition 65 i czy dotyczy kosmetyku?
Kalifornijska Proposition 65 (Safe Drinking Water and Toxic Enforcement Act z 1986 roku) wymaga konkretnych ostrzeżeń na produktach sprzedawanych w Kalifornii, jeżeli narażają konsumenta na którąkolwiek z substancji uznanych przez ten stan za rakotwórcze lub szkodliwe dla rozrodczości, około 900 z nich według własnego rachunku OEHHA, przy wykazie aktualizowanym co najmniej raz w roku. Na wykazie są substancje obecne zwyczajowo w kompozycjach zapachowych, środkach konserwujących, części wyciągów roślinnych oraz określone postacie dwutlenku tytanu i innych składników. Jeśli kosmetyk zawiera substancję z wykazu powyżej właściwego progu, a nie ma na nim wymaganego ostrzeżenia, marka jest narażona na pozew prywatnego powoda. Prop 65 egzekwuje się przede wszystkim w procesach prywatnych, a większość pieniędzy w ugodzie to honoraria pełnomocnika powoda, a nie kara: ugody pozasądowe zgłoszone prokuratorowi generalnemu Kalifornii za 2024 rok dały łącznie 27,08 mln USD, z czego 23,55 mln to honoraria pełnomocników, przy średniej około 24 600 USD na ugodę. Dotkliwsza dla małej marki jest obrona prawna oraz ściągnięcie lub przeetykietowanie zapasu stojącego już w Kalifornii. Dla każdej marki sprzedającej do Kalifornii, w tym przez internet do kalifornijskich klientów, ocena pod kątem Prop 65 przed startem nie jest opcjonalna.
Czym jest kalifornijska Assembly Bill 496 i jak wpływa na receptury?
Kalifornijska AB 496, podpisana w 2023 roku, dokłada się do zakazów, które stan miał już wcześniej. Warstwa z 1 stycznia 2025 r. to nie AB 496: to Toxic-Free Cosmetics Act (AB 2762 z 2020 roku), który zakazuje 24 celowo dodawanych składników, w tym trzynastu wymienionych z nazwy substancji PFAS, dwóch ftalanów, formaldehydu i paraformaldehydu, rtęci oraz dwóch parabenów, wraz z AB 2771 z 2022 roku, zakazującą celowo dodanych PFAS jako całej klasy od tej samej daty. Wykaz z AB 496 wchodzi w życie 1 stycznia 2027 r., a AB 60 z 2025 roku, Musk Reduction Act, rozszerzyła go o piżmo ambretowe, piżmo tibeteńskie, piżmo moskene i piżmo ksylenowe oraz o limity stężeń dla piżma ketonowego, przez co sekcja 108980(b) Health and Safety Code liczy dziś trzydzieści ponumerowanych pozycji: antrachinon, zieleń malachitową, pirogalol, kwas trichlorooctowy, szesnaście substancji zawierających bor, cztery piżma i kilka barwników (Basic Green 1, Basic Blue 7, Basic Violet 4, Basic Blue 3, Basic Blue 9 i inne). Produktów zawierających którąkolwiek z tych substancji nie wolno po tych datach wytwarzać, rozprowadzać ani sprzedawać w Kalifornii, przy czym kwas borowy w globulkach dopochwowych ma osobny termin, 1 stycznia 2035 r., na mocy sekcji 108980(f). Marka z dystrybucją w Kalifornii lub ze sprzedażą ogólnokrajową przez partnerów prowadzących kalifornijskie centra dystrybucji powinna zamknąć przegląd receptur w 2026 roku, żeby zdążyć ze zmianą receptury przed styczniem 2027 roku.
Czy zgodność regulacyjna w Stanach Zjednoczonych kosztuje mniej czy więcej niż w Unii?
Ani jedno, ani drugie: inna jest struktura kosztów. Federalna zgodność amerykańska na gruncie ustawy MoCRA jest w bezpośrednich opłatach stosunkowo niewielka (rejestracja zakładu i wpis produktu do wykazu są bezpłatne). Zgodność unijna ma wyższe koszty samej dokumentacji (dokumentacja produktu, czyli PIF, od 500 do 1 800 euro na produkt, raport bezpieczeństwa produktu kosmetycznego, czyli CPSR, od 300 do 800 euro na produkt, usługa zewnętrznej osoby odpowiedzialnej od 500 do 2 000 euro rocznie). Ze Stanami Zjednoczonymi wiążą się jednak koszty zgodności, których Unia nie zna: przeprojektowanie etykiety pod rynek amerykański, prawny przegląd oświadczeń na granicy leku i kosmetyku, ocena kalifornijskiej Prop 65 oraz przegląd zgodności składników stan po stanie. Przy wprowadzeniu na rynek linii liczącej od trzech do pięciu produktów zgodność unijna kosztuje zwykle od 3 000 do 5 000 euro, a amerykańska od 5 000 do 15 000 euro razem z pracą na poziomie stanów. Stany Zjednoczone wychodzą drożej, gdy właściwie policzy się złożoność stanową, ale różnica jest mniejsza, niż sugeruje porównanie samego poziomu federalnego.
Tę stronę przetłumaczyła AI z angielskiego oryginału, a terminy prawne sprawdziła w oficjalnym polskim tekście rozporządzenia. Przeczytaj oryginał po angielsku
Czytaj dalej
Niezależny przewodnik po dokumentacji importowej i eksportowej kosmetyków w 2026 roku. Wymogi celne UE, USA i Wielkiej Brytanii, kody HS, świadectwa wolnej sprzedaży, zmiany w IOSS, obowiązki z MoCRA i pułapki operacyjne, które kosztują najwięcej. Na podstawie 30 lat doświadczenia w branży hair and beauty.
Niezależny przewodnik po ochronie znaku towarowego marki kosmetycznej w 2026 roku. EUIPO, USPTO, UKIPO i system madrycki, klasy 3 i 5 klasyfikacji nicejskiej, koszty i terminy. Na podstawie 30 lat doświadczenia w branży hair and beauty. To nie jest porada prawna.
Kompletne, niezależne porównanie wymogów dotyczących etykiet kosmetycznych w UE, USA i Wielkiej Brytanii w 2026 roku. Elementy obowiązkowe, symbole, zasady językowe, ograniczenia techniki druku i lista kontrolna przed produkcją. Na podstawie 30 lat doświadczenia w branży hair and beauty.
