De vragen die het vaakst terugkomen.

Software voor eigenaren van beautymerken, cosmeticafabrikanten en veiligheidsbeoordelaars. De apps nemen het regelgevende en technische werk over dat om een cosmetisch product heen zit. Vandaag staan er twee open. LabelCheck legt het etiket naast de wet voordat het artwork naar de drukker gaat. ExpertDesk neemt de regelgevingsvraag die je aan een collega zou stellen die dat stuk toevallig kent. Daarna komen PIFBuilder, voor het productinformatiedossier, en FormulaArchive, om een formule die je al hebt terug te vinden op het moment dat een klant ernaar vraagt. Wat erin zit, zijn de 30 jaar van Claudio Nicodemo in de hair-and-beautysector. Die jaren lopen de keten af, één vak per keer: kapper op zijn vijftiende, technisch trainer voor internationale merken, daarna distributie en groothandel in heel Europa. Private label staat onderaan dat rijtje, en daar hoort het ook: het put uit alle andere tegelijk.

Nee. cosmetiFULL bouwt software en verder niets: de fabrieken, de producten, de verpakkingen en de grondstoffen in dit vak zijn allemaal van andere bedrijven. Dat scheelt op twee manieren. Zet jij je eigen naam op een cosmetisch product, dan gaat een antwoord hier over jouw product, want wij hebben geen voorraad te verdedigen. Daarom zeggen de gidsen ook ronduit wanneer een beslissing een slechte is. Produceer je voor andere merken, dan blijven jouw klanten van jou: wij verkopen software, en wat die software leest is het werk dat je toch al doet.

LabelCheck, ExpertDesk en de 73 gidsen. LabelCheck leest een cosmetisch etiket langs de Europese regels, en langs de Britse zodra Groot-Brittannië bij je markten hoort. Je krijgt elk punt terug dat aandacht vraagt, met daarnaast het artikel waar het vandaan komt. ExpertDesk neemt de regelgevingsvraag die je aan een collega zou stellen die dat stuk toevallig kent, en het zijn er 15, één per vak. Voor een account is één mailtje genoeg: een mens opent hem voor je, en vanaf dat moment heb je iemand om aan te schrijven als een punt voor jou niet klopt. De gidsen staan er helemaal op en zetten op een rij in welke volgorde de beslissingen vallen, en juist die volgorde bepaalt de uitkomst, lang voordat het product bestaat.

Je legt hem naast de wet, punt voor punt. Elk punt noemt de regel waarop het rust, en het artikel van Verordening (EG) nr. 1223/2009 of van de wijzigende handeling, wanneer die regel er een heeft, zodat je de wet kunt openen en de zin zelf kunt lezen. De regels achter de controle zijn verankerd in de officiële geconsolideerde tekst, en niet in de samenvatting die iemand daarvan gemaakt heeft. Beweegt de wet, dan wordt de wijziging gedateerd en gepubliceerd. Het laatste woord heeft de verordening, en dat is dezelfde tekst die gelezen wordt door wie jou komt controleren.

Nee. De verantwoordelijke persoon die op de verpakking staat draagt de wettelijke verantwoordelijkheid voor het product, en de veiligheidsbeoordelaar ondertekent het veiligheidsrapport. Geen van beide rollen kan bij software liggen. Wat de software wel doet: in een fractie van de tijd vinden wat een mens vindt door hetzelfde etiket rustig door te lezen, of wat anders pas na de oplage bovenkomt. De verantwoordelijkheid blijft waar de wet haar legt, en de software werkt voor de mensen die haar dragen.

Uit de etikettekst komt het rapport, en daarna wordt die tekst niet bewaard: in je account blijft het rapport zelf staan, met elk punt en het artikel eronder, en het blijft daar tot jij het weggooit. Daarnaast houden we tellingen bij: hoe vaak elk soort etiketteringsprobleem voorkomt, en in welke markten. Die tellingen zijn cijfers en verder niets. De etikettekst, de naam die je de analyse gaf en wie jij bent blijven erbuiten. Hoe lang het rapport en de tellingen bewaard blijven, en hoe ze beschermd zijn, staat op de pagina’s over privacy en beveiliging van LabelCheck.

Artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1223/2009 wijst de rol langs drie wegen toe, en welke voor jou geldt hangt af van hoe het product op de markt komt. Voor een cosmetisch product dat in de Unie gemaakt wordt, is de verantwoordelijke persoon de in de Unie gevestigde fabrikant, tenzij die fabrikant iemand anders aanwijst met een schriftelijk mandaat dat de ander schriftelijk aanvaardt. Voor een ingevoerd product is het de importeur, die de rol op dezelfde manier kan doorgeven. En een distributeur wordt verantwoordelijke persoon zodra hij het product onder zijn eigen naam of merk in de handel brengt, of een product dat al in de handel is zo wijzigt dat de overeenstemming met de toepasselijke voorschriften in het gedrang kan komen: de informatie van zo’n product vertalen telt niet als die wijziging. Een merk dat bij een Europese fabrikant laat produceren is dus niet vanzelf de verantwoordelijke persoon: de rol verhuist op papier, en uitzoeken op welke weg jij zit is het eerste wat je met je fabrikant schriftelijk vastlegt.

LabelCheck staat vandaag voor je open, en hij werkt op de etiketten die je voor je klanten maakt en op die van je eigen lijn. Het etiket regel voor regel langs de voorschriften leggen, het werk waar nu iemand bij jou mee bezig is, gaat als eerste van je bureau af. Elk merk waarvoor je produceert gaat door dezelfde controle, dus wat je bij de klant aflevert is elke keer compleet, wie het ook heeft klaargezet. En je dekt meer producten af met de mensen die je al hebt. ExpertDesk staat ook voor je open, voor de regelgevingsvraag die midden in een klus opkomt.

Ja. LabelCheck leest je etiket langs de Europese regels en, zodra Groot-Brittannië een van je markten is, ook langs de Britse, met de eigen Britse allergenenlijst erbij. Noord-Ierland volgt de Europese regels en wordt zo behandeld. Bij de kennisgeving loopt dezelfde scheidslijn: CPNP voor de Europese Unie en Noord-Ierland, SCPN voor Groot-Brittannië, en voordat je meldt kun je nagaan of het product klaar is voor het portaal dat voor jou geldt.

Ja, en dat is de eerlijkste manier om hierover te oordelen. Pak een etiket waar je nu aan werkt, plak het erin en lees wat er terugkomt: elk punt dat aandacht vraagt, met het wetsartikel erachter. Een etiket dat je zelf goed kent zegt je in vijf minuten meer dan welke beschrijving van het product ook. Voor een account is één mailtje genoeg, een mens opent hem voor je, en vanaf dat moment heb je iemand om aan te schrijven als een punt niet klopt.